 ويديو کليپ فقط از شمال ايران ای عشقييه بيچاره اراده برای تغيير کهنه گيله دختر زادروز يک حماسه آشورپور هم رفت با گلچين گيلانی دوباره کودک می شويم بوی گوش ماهی، کرم خاکی و آدم ها بانو و آمله شاهنامه و ديوان (گُردان) مازندران مهرگان و مهرپرستی مرثيه برای بره های معصوم خاطر پردرد کوهستان احسان الله خان و واژگونه نمايان ما آريايی نيستيم نه برديا دروغين بود و نه انوشيروان دادگر يک جوک رشتی بگم؟ سوسن تسليمی آيا خزر می ميرد؟ ببر مازندران |
http://www.shomaliha.com پريسا
فاطمه واعظی "افراز" خواننده ِ اصيلی که در جهان هنر به پريسا آوازه دارد در سال 1328 در شهسوار(تنکابن) در خانواده ای که صدای خوش در آن موروثی بود زاده شد. از کودکی علاقه زيادی به موسيقی و آواز خوانی نشان می داد و چون از تشويق های پدر آزاده و روشنفکرش بهره مند بود و با حمايت ها و تشويق های او بود که در مسابقات هنری مدارس شرکت ميکرد و در برنامه های مختلف مدرسه به هنرنمايی می پرداخت
آخرين باری که او در رشته ی آواز در بين دانش آموزان سراسر کشور رتبه اول به دست آورد, با استادش محمود کريمی که از اعضای هيئت داوران بود آشنا شد و به تشويق آن استاد برای آموزش موسيقی ايرانی به شاگردی ايشان درآمد و 2 سال بعد کار حرفه ای را در وزارت فرهنگ و هنر وقت آغار نمود. در سال 1352 از سوی مرکز حفظ و اشاع موسيقی سنتی ايران وابسته به سازمان راديو و تلويزيون که به ابتکار دکتر داريوش صفوت پايه گذاری شده بود با گروهی از موسيقی دانان برای اجرای کنسرت عازم فرانسه و بلژيک شد آشنايی پريسا با نوع تفکر استاد دکتر داريوش صفوت در زمينه بعد معنوی موسيقی و جهانبينی عرفانی, چنان او را مجذوب ساخت که به شتاب از وزارت فرهنگ و هنر استعفا داده آماده همکاری مستمر با مرکز حفظ و اشاعه موسيقی سنتی گرديد و از سال 1352 به مدت 5 سال با اين مرکز همکاری داشت. در اين مدت موفق به انجام فعاليت های هنری بسياری شد و با شخصيت نافذ و استوار و وقار خاصی که در اجرای برنامه هايش نشان ميداد در شمار وزين ترين هنرمندان زن آن زمان جای داشنت پس از دعوت مرکز حفظ و اشاع موسيقی سنتی از او در خلال سال های 69_70 برای تدريس آواز به زن ها, آن دعوت را پذيرفت و در مدت 3 يا 4 سال فعاليت در اين مرکز موفق به تربيت شاگردان زيادی شد اما به زودی با تشکيل کلاس های خانگی برای زن ها راه خود را از آن مرکز جدا کرد و اينک اوقاتش را بيشتر به آموزش شاگردان خصوصی اش ميگذراند پريسا که روحی جستجوگر و حقيقت پرست دارد, از آغاز ورود به جهان هنر به کيفيات معنوی خاصی در موسيقی توجه داشت و بيشتر به عوالم درونی کشيده می شد تا پديده های بيرونی و توانست ارزش های تازه ای را در حيطه موسيقی و هنر کشف کند, نکته ای که در موسيقی سنتی امروز ايران که ريشه در عرفان کهن آريايی_ايرانی دارد کمتر مورد توجه قرار ميگيرد |