 ويديو کليپ فقط از شمال ايران آوای ماندگار شغال، هلوی من پخته؟ يک بمب ساعتی تو دستم هست معجزات بازار ، آش خورها و سد البرز آرسـن مينـاسـيان ، مســيــح گـيــلان مدال طلای ربوده شده ی من ساحل نشينان در جستجوی ميهن حزب جنگل و حقه های سياسی نون که پلو نميشه زندان رشت يا کويت ؟ ای عشقييه بيچاره اراده برای تغيير کهنه گيله دختر زادروز يک حماسه آشورپور هم رفت با گلچين گيلانی دوباره کودک می شويم بوی گوش ماهی، کرم خاکی و آدم ها بانو و آمله شاهنامه و ديوان (گُردان) مازندران مهرگان و مهرپرستی مرثيه برای بره های معصوم خاطر پردرد کوهستان احسان الله خان و واژگونه نمايان ما آريايی نيستيم نه برديا دروغين بود و نه انوشيروان دادگر يک جوک رشتی بگم؟ سوسن تسليمی آيا خزر می ميرد؟ ببر مازندران |
به مناسبت يلدا (شب چله)  چه زيبا و دوست داشتنی اند جشنها و مناسبت های فرهنگی که تلفيقی از اعتقادات و باورها ی مان از طرفی و پيوند انسان با طبيعت و پديده های طبيعی از طرف ديگرند. و چه جان سخت و استوارند اين يادگارهای فرهنگی. يادگارهايی که گذشتگان مان عليرغم اين همه تهاجم و تجاوز بيگانگان و بی مهری ، خصومت و تعصب "خودی ها" و عليرغم قرنها تازيانه، شمشيرو زندان آنها را در خانه ی دلها و کنج يادهايشان برايمان به ارث گذاشتند. جشنها و مناسبت های فراوانی در گذشته برگزار می شدند که بسياری از آنها از ياد برده شدند. اما نوروز و يلدا بخاطر خصلت و معنای وجودی شان و پايداری مردم در حفظ شان زنده ماندند و پا برجا. هردو ارتباط مستقيم با گردش زمين و موقعيتش نسبت به خورشيد داشته و دليلی است بر آشنايی نياکان ما با پديده های طبيعی و بنيان نهادن گاهشماری شان براساس آن. هر دو يادآور نبردی است کيهانی بين خوب و بد. نوروز جشن پيروزی تازگی و جوانی و پيشرفت است بر کهنه و جهالت و عقب ماندگی . و يلدا نيز جشن زايش مهر و روشنايی و آزادگی, و چيرگی بر تاريکی و ستم و بندگی. گرچه هنوز تا محو نهايی لشکر تاريکی راهی بس دشوار و شايد طولانی در پيش باشد، اما يلدای هرسال اميد ها و آرزوهايمان را زنده کرده و مشوق کوشش های مان برای رسيدن به آن روز موعود می باشد. تنها با تلاش همگانی و: اگر از خواب بلند يلدا برخيزيم* ، اميد اين خواهذ بود که روزی بتوانيم با صدای رسا و بلند به همه بگوييم: عاقبت ديديد ما صاحب خورشيد شديم * يلدا يا شب چله از سری جشن هايی است که چون نوروز و مهرگان و سده ميراث فرهنگی مانده از دوران پيش از گسترش زرتشتيسم در سرزمين مان می باشد.به باور گذشتگان ما مهر يا ميترا ايزد مهر و روشنايی در اين شب در غاری از درون سنگ زاده می شود . در شب يلدا افراد خانواده دور هم جمع شده و جشن می گيرند و با خوردن انواع ميوه جات و خشکبار که محصول نه ماه کار و تلاش بر روی زمين هست و گپ و فال و قصه گويی به شادی و سرور می پردازند. هندوانه (بويژه در شمال ايران)، انار، سنجد، بادام، گردو، مغز هسته زردآلو، تخم آفتاب گردان، ميوه هاى خشك (خشكبار) و كشمش از جمله اقلام سنتی سر سفره شب چله می باشند. البته اگر توان مالی خانواده اجازه بدهد که نزد بسياری اينچنين نيست و به گندم بوداده و باقلا يا عدسی پخته قناعت می کنند. در گيلان و مازندران علاوه بر اينها ازگيل (کونوس) و ازگيل خوابانده در آب نمک (آب کونوس) و همچنين نوعی گلابی جنگلی آبدار و ترش مزه که در آب نمک خوابانده شده (خوج در گيلان و اوربو در مازندران) نيز به آنها افزوده می گردد ماکان ساحلی ----------------------- * خسرو گلسرخی: شعر خواب يلدا
مقالات مرتبط: - مهرگان و مهرپرستی - مهرگان ، جشنى به درازاى تاريخ ايران |