|
شهر من رشت
ديدمت امّا،
آن نبودی
آن جلای خاطره
در مُغاک يادها نبودي،
با آنهمه
سرسبزي،شور،نشاط
دريغا کنون
با اينهمه بزرگی
لبخند کوچکی
بر لب
شهروندانت نبودي،
در آن شب
شب جُمعة سترون
توهم، هم آوازنالة
هزاران غنچة نشکفتة
تازه آبادت نبودی.
همچُون کولشکن
شهرمن
دربرگير کيشکايت،
که تو چون من
اسير ظُلمت
غُربت نبودی.
ساسان ورتوان
تازه آباد = گورستان رشت
کولشکن= مُرغ کُرک
کيشکا = جوجه مُرغ کُرک
|