 ويديو کليپ فقط از شمال ايران کوراشيم (کجا می ريم) ؟ نوروزی از نوع ديگر همگان نميدانند که گُل زيباست حافظه ی تاريخی ما آوای ماندگار شغال، هلوی من پخته؟ يک بمب ساعتی تو دستم هست معجزات بازار ، آش خورها و سد البرز آرسـن مينـاسـيان ، مســيــح گـيــلان مدال طلای ربوده شده ی من ساحل نشينان در جستجوی ميهن حزب جنگل و حقه های سياسی نون که پلو نميشه زندان رشت يا کويت ؟ ای عشقييه بيچاره اراده برای تغيير کهنه گيله دختر زادروز يک حماسه آشورپور هم رفت با گلچين گيلانی دوباره کودک می شويم بوی گوش ماهی، کرم خاکی و آدم ها بانو و آمله شاهنامه و ديوان (گُردان) مازندران مهرگان و مهرپرستی مرثيه برای بره های معصوم خاطر پردرد کوهستان احسان الله خان و واژگونه نمايان ما آريايی نيستيم نه برديا دروغين بود و نه انوشيروان دادگر يک جوک رشتی بگم؟ سوسن تسليمی آيا خزر می ميرد؟ ببر مازندران |
ر آوا
همی دانم که کودک کودکی خواهد زبازي، کودکی شادی به ياد آرد کودکي، اسير کار اين دنيا و ديگر نيست وقتِ کودکی کردن به بازی با دگر همبازيان رفتن و دختر فرش می بافد نگاهش خسته و رخسار او بی رنگ تو گويی آفتاب هرگز؛ نتابيده است بر سيمای اين کودک تمام روز می شيند و می بافد که تا شب آيد و خوابد و ديگر نيست وقتِ کودکی کردن به بازی با دگر همبازيان رفتن سحر می آيد و روزی دگر آيد و پيری باز، صدايش می کند برخيز! اسير و تشنه خواب است ولی ناچار می باشد کنار فرش بنشيند فقط انگشت او داند چگونه فرش را بافد و اين کوچک تن ِ زيبای ِ اين دنيا اسير کار اين دنياست و ديگر نيست وقتِ کودکی کردن به بازی با دگر همبازيان رفتن و او می بافد و می بافد ، بافد و روزها می شود سالی و سالی چند می آيد و از دستان و انگشتان ناز او تمام ِ هستی اش طاووس می گردد نمايان می شود در فرش يکی طاووس می ماند يکی فرشی ولی ديگر، نمی بيند کسی اين کودک زيبا ! و ديگر نيست وقتِ کودکی کردن به بازی با دگر همبازيان رفتن ***
|