سمیرای عزیز
می دانم، تا حدودی حق با تو است. همه کودکی شیرینی نداشتند و ندارند. مشکلات خانوادگی، زلزله، فقر، کار کودکان در کوره پزخانه ها و … امیدوارم روزی نظم جهان آنگونه باشد که:در هیچ جا و برای هیچکس تجربه اینگونه کودکی الزامی نباشد و همه کودکان بتوانند کودکانه زندگی کنند
Comment by رضا اشکوری — December 12, 2007 @ 1:08 pm
ما با گیلانمان زاده شدیم و با گیلان عزیزمان می میریم
ولی قبل از هر چیز ایرانی هستیم و خواهیم ماند از نژاد پاک آریا
زنده باشید
خیلی زیبا و با احساس نوشتید اشکوری عزیز
احساس دوگانه ای مرا گرفت: لذت بردن و درعین حال هوای دوباره ی کودک شدن و بویژه در جنگلهای گیلان بودن
این مقاله را چند روز دیگر لینک مستقیم خواهم داد. ضمنا مقاله فارسی شکره را در بخش مسائل ملی گذاشتم که با مراجعه به آدرس زیر می توانید ببینید http://www.roshangari.net/as/ds.cgi?art=20071212214713.html
عمو اروند عزیز
اگر اشکالی در کارهای فنی و لینک … باشد گناهش گردن من بعنوان وب ماستر موقت سایت شمالیها می باشد. لوگوی بلاگ نیوز در صفحه اصلی سمت چپ گذاشته شد
دانشمندانی که در مورد پیری تجقیق کرده اند معتقدند انسان هر اتدازه به پیری نزدیکتر میشود به خاطرات دور یعنی خاطرات دوران کودکی ونوجوانی وجوانیش بیشتر فکر میکند.
آقا تی دست درد نکونه ,می اشک در باردی ,گاهی وقتن گریه دیله صفا دنه.!
نسل گذشته ما در غربت مردند , نسل ما هم یکی یکی آری . یاید به فکر بچه ها بود
Comment by بهروز لاجونی — December 20, 2007 @ 9:07 pm
جناب اشکوری کارتان عالی و خاطره انگیز از دوره دبستانی همه ما بود درود فراوان بر گلچین گیلانی. از رشد و تکامل فکری شما بعد از بیرون انداختن ان ردای جهل باید هم بوی باران و بوی سبزه بمشام برسد از شهامتتان رضایتمند هستم، شاد زی
Comment by baran farahimi — December 23, 2007 @ 8:25 pm
baid bar ehsasate latife ein ensane bazogh afarin goft daste mane hftad va andi sala ra be doranekodakim bordsarzendagi vshadi rohash ra misetaim ba sorod vadorod
bmbbbbbbbbbbbm baid bar rohe shad va zoghe latife einshaaere afarin goft zira daste mara gereft va bdorabe kodakim bord man misetaim tora basorod va ba dorod
خدا رحمت کنه گلچین گیلانی را ، چرا که با اشعارش جاودانه شد و من را به دوران گذشته کودکی برد.گلچین گیلانی نمنه یک وطن پرست بود . چرا که با اینکه سا های متمتدی دور از وطن بود اما اشعارش بر دل می نشیند.
سلام شعر بسیار زیبا و خیال انگیز باز باران مرا هم به گذشته می برد ولی نه دوران کودکی .من معلم ابتدایی بودم و همیشه بیان این شعر در کلاس برایم خیلی لذتبخش بود بخوبی احساس می کردم که بچه های عزیز هنگام شنیدن این شعر لطیف و دلنشین سراپا گوش می شدند و این درس برایشان خیلی جالب بود . یادش بخیر .روان گلچین گیلانی شاد .سپاسگزارم . شیرازی
ای کاش بزرگ نمی شدیم؛ هر چند کودکی خیلی هامان در جنگ و زلزله و در به دری سخت گذشته اما …
Comment by samira — December 11, 2007 @ 7:16 am
مرسی آقای اشکوری عزیز
خیلی زیبا بود، هم نوشته شما که مرا واقعا لحظاتی به کودکی ام برد و هم شعر بیاد ماندنی باز باران گلچین گیلانی
زنده باشید
Comment by گیلانک — December 11, 2007 @ 11:06 pm
سمیرای عزیز
می دانم، تا حدودی حق با تو است. همه کودکی شیرینی نداشتند و ندارند. مشکلات خانوادگی، زلزله، فقر، کار کودکان در کوره پزخانه ها و … امیدوارم روزی نظم جهان آنگونه باشد که:در هیچ جا و برای هیچکس تجربه اینگونه کودکی الزامی نباشد و همه کودکان بتوانند کودکانه زندگی کنند
Comment by رضا اشکوری — December 12, 2007 @ 1:08 pm
ما با گیلانمان زاده شدیم و با گیلان عزیزمان می میریم
ولی قبل از هر چیز ایرانی هستیم و خواهیم ماند از نژاد پاک آریا
زنده باشید
Comment by سعید — December 12, 2007 @ 4:56 pm
خیلی زیبا و با احساس نوشتید اشکوری عزیز
احساس دوگانه ای مرا گرفت: لذت بردن و درعین حال هوای دوباره ی کودک شدن و بویژه در جنگلهای گیلان بودن
این مقاله را چند روز دیگر لینک مستقیم خواهم داد. ضمنا مقاله فارسی شکره را در بخش مسائل ملی گذاشتم که با مراجعه به آدرس زیر می توانید ببینید
http://www.roshangari.net/as/ds.cgi?art=20071212214713.html
Comment by فیروز — December 12, 2007 @ 11:06 pm
یک گلهی همکارانه.
چه خوب میبود اگر به عنوان کاربر بلاگ نیوز که مرتب هم به آن لینک میدهید، حداقل لوگو آن را در کنار صفحهتان میگذاشتید.
Comment by عمو اروند — December 13, 2007 @ 5:29 pm
عمو اروند عزیز
اگر اشکالی در کارهای فنی و لینک … باشد گناهش گردن من بعنوان وب ماستر موقت سایت شمالیها می باشد. لوگوی بلاگ نیوز در صفحه اصلی سمت چپ گذاشته شد
Comment by پرویز — December 13, 2007 @ 11:11 pm
بازباران با ترانه یادم آمد
خاطرات خوب خانه یادم آمد…
Comment by افشار — December 15, 2007 @ 6:15 am
دانشمندانی که در مورد پیری تجقیق کرده اند معتقدند انسان هر اتدازه به پیری نزدیکتر میشود به خاطرات دور یعنی خاطرات دوران کودکی ونوجوانی وجوانیش بیشتر فکر میکند.
Comment by تینا — December 19, 2007 @ 11:59 pm
آقا تی دست درد نکونه ,می اشک در باردی ,گاهی وقتن گریه دیله صفا دنه.!
نسل گذشته ما در غربت مردند , نسل ما هم یکی یکی آری . یاید به فکر بچه ها بود
Comment by بهروز لاجونی — December 20, 2007 @ 9:07 pm
جناب اشکوری کارتان عالی و خاطره انگیز از دوره دبستانی همه ما بود درود فراوان بر گلچین گیلانی. از رشد و تکامل فکری شما بعد از بیرون انداختن ان ردای جهل باید هم بوی باران و بوی سبزه بمشام برسد از شهامتتان رضایتمند هستم، شاد زی
Comment by baran farahimi — December 23, 2007 @ 8:25 pm
baid bar ehsasate latife ein ensane bazogh afarin goft daste mane hftad va andi sala ra be doranekodakim bordsarzendagi vshadi rohash ra misetaim ba sorod vadorod
Comment by afsar — January 22, 2008 @ 9:31 pm
bmbbbbbbbbbbbm baid bar rohe shad va zoghe latife einshaaere afarin goft zira daste mara gereft va bdorabe kodakim bord man misetaim tora basorod va ba dorod
Comment by afsar — January 22, 2008 @ 10:20 pm
Your blog is very informative, I have learned so much from it. It is like daily newspaper
. Added to fav’s.
Comment by regulatorr — April 3, 2008 @ 2:32 pm
شعر باز بارن گلچین گیلانی روزی به یاد دوران خوش کودکی بسیار گریستم
Comment by وارش — August 28, 2008 @ 4:30 pm
با خواندن این شعر احساس عجیبی به من دست داد و مرا به دمران کودکیم که خلاصه شده این شعر در کتاب فارسی جزء مطالب درسی مان بود. روح گلچین گیلانی شاد باد!
مازیار- برلین
آلمان
Comment by مازیار — November 27, 2008 @ 11:45 pm
خدا رحمت کنه گلچین گیلانی را ، چرا که با اشعارش جاودانه شد و من را به دوران گذشته کودکی برد.گلچین گیلانی نمنه یک وطن پرست بود . چرا که با اینکه سا های متمتدی دور از وطن بود اما اشعارش بر دل می نشیند.
Comment by مهدی — February 27, 2009 @ 4:37 pm
سلام
خيلي تصادي وارد شدم ولي واقعا عالي بمدت 4سال از گيلان خارج شدم يك آن احساس كردم خيلي چيزها را انجا جا گذاشتم اگر ميشه عكس طبيعت بگذاريد ممنون
Comment by فرزانه — March 14, 2009 @ 2:47 pm
سلام شعر بسیار زیبا و خیال انگیز باز باران مرا هم به گذشته می برد ولی نه دوران کودکی .من معلم ابتدایی بودم و همیشه بیان این شعر در کلاس برایم خیلی لذتبخش بود بخوبی احساس می کردم که بچه های عزیز هنگام شنیدن این شعر لطیف و دلنشین سراپا گوش می شدند و این درس برایشان خیلی جالب بود . یادش بخیر .روان گلچین گیلانی شاد .سپاسگزارم . شیرازی
Comment by اعظم شیرازی — April 13, 2009 @ 8:53 am
ali bood .chra tamam shear baran ra ghablan nagofteh and?
Comment by behrooz — May 5, 2009 @ 10:56 pm
آقای اشکوری عزیز با سلام
خیلی لذت بردم از این شعرهای بسیار زیبا و خاطره انگیز
من عاشق گیلان و بخصوص منطقه اشکورات هستم
Comment by تیمورافروز — June 17, 2009 @ 4:51 pm
بسيار جالب بود اي كاش چهره هاي ماندگاري چون گلچين گيلاني بيشتر به جوانه شناسانده شوند
Comment by رضا اجلالي — July 16, 2009 @ 5:03 pm
كودكيهاي كه با باران طراوت مييابد. باران براي همه كودكان مهربان است.
Comment by عادل — January 20, 2010 @ 10:21 am
رضای عزیز
باران روی بام خانه ات هميشه پر از ترانه باشد
فرهاد - ليورپول - بريتانيا
Comment by فرهاد افشار — August 4, 2010 @ 6:28 am